Hugues De Somere wint Culture Comedy Award

GENT – Hugues De Somere heeft zaterdagavond in Antwerpen de achtste editie van de Culture Comedy Awards gewonnen. De prijs is de oudste stand-up comedy prijs voor Belgen en Nederlanders, aldus de organisatie.
De Somere geldt met de toekenning van deze prijs als grootste stand-up comedy talent van België en Nederland. De publieksprijs ging naar de Antwerpse student William Boeva.

Hugues De Somere wint Culture Comedy Award

De Somere en Boeva toeren binnenkort samen langs de grote theaters in België en Nederland.
Eerdere winnaars van de prijs zijn de Belgen Bart Cannaerts (2006) en Michael Van Peel (2007) en de Nederlanders Fuad Hassen (2008) en Marlon Kicken (2009).
© ANP

Proximus behandelt klanten als kleine kinderen

Wat moet ik anders denken als ik iedere maand (vandaag opnieuw om 8u37 toen ik lekker lag uit te slapen) een ongevraagde sms van het nummer +32479469700 krijg met het bericht: “Proximus-info: op 19/12/10 start uw nieuwe bundel.”

So what!? Moet ik nu écht iedere maand een bericht krijgen die me erop te wijst dat ik opnieuw à volonté kan bellen en sms’en en surfen?
Jawel, volgens de helpdesk – die ik belde met de vraag om die vervelende sms’jes niet langer door te sturen, is Proximus zélfs verplicht door het BIPT om die berichten door te sturen.
Waarom? Omdat er klanten zijn die zich sufbellen en sms’en en surfen en om die klanten te beschermen tegen zichzelf en torenhoge facturen.

Lap! Omdat er dus een paar eencellige oligofrenen zijn die hun hele maandloon feestelijk opbellen en sms’en en surfen moet iedereen eraan geloven. Zo denkt Proximus dat al haar klanten lamlendige idioten zijn die de moeite niet doen om hun uitgaven in het oog te houden. Daarom stuurt ze dan maar gemakshalve verwittigingen naar àl haar klanten: het zijn toch allemaal kleine kinderen die niet met geld kunnen omgaan. Het bewijs: Proximus maakt ieder jaar monsterlijke winsten dus gaan ze die onnozele klanten voor de schone schijn een beetje tegen zichzelf beschermen door ze iedere maand een sms te sturen, zo is Proximus met haar geweten (het BIPT) in orde. Dat het BIPT de operatoren toe verplicht, daar geloof ik dus geen snars van maar dit terzijde.

Nog ergerlijker – hiermee jaagt Proximus me helemaal in de gordijnen, is het sms’je dat ik (ook) maandelijks ongevraagd ontvang van het nummer “NoReply” met het bericht: “Proximus-info: Beste klant, we hebben uw betaling goed ontvangen. Tip: u kan automatisch betalen via domiciliëring, meer info op www.proximus.be.”

So what!? Alsof ik een brave aap ben die zijn kunstjes mooi heeft volbracht. Zo krijg ik iedere maand van Proximus een automatisch schouderklopje: “Goed gedaan hoor jongen, alweer braaf centjes naar de baas gebracht!” Die betutteling! Waar gaan we naartoe als ook mijn elektra-, water- en gasleveranciers daaraan beginnen? Een een maandelijkse tsunami van “hoera-u-heeft-betaald!”-sms’jes?

Om de maandelijkse belediging volledig àf te maken, zegt Proximus me onomwonden dat ik eigenlijk totaal onbekwaam ben om die betalingen zélf uit te voeren. Ik kan het maar beter aan Proximus overlaten om het geld van mijn rekening af te pakken door middel van een domiciliëring – zogezegd voor mijn gemak: over mijn morsdood lijk! Een volmacht geven aan iemand anders om aan mijn geld te komen dààr moet je wel helemaal gek voor zijn. De suggestie (door de mijnheer van de helpdesk) dat ook dit een verplichting van het BIPT zou zijn is een aanfluiting van mijn verstandelijke vermogens.

Voorlopig ben ik dus nog niet van de sms’jes af. Voorlopig is Proximus ook niet van mij af. Maar daar kan snel verandering in komen.

Vrijwillig duikteam Gentse brandweer ontzet dokwerker

In de Gentse haven is vanmorgen een dokwerker gewond geraakt na een val in het ruim van een schip. De man zat gekneld en moest door het duikteam van de brandweer worden bevrijd.
“Iets na 8 uur kregen we een oproep binnen voor een arbeidsongeval aan Kaai 496. Een dokwerker was daar van een schip, geladen met buizen, gevallen”, zegt brandweervrijwilliger Hugues De Somere. “Tijdens die val zijn verschillende buizen beginnen verschuiven, waardoor de man uiteindelijk op zes meter diepte in een luchtbel gekneld kwam te zitten. De opgeroepen ambulanciers konden onmogelijk tot bij het slachtoffer geraken en daarop werd het duikteam van de brandweer ingezet.”

Foto: Hugues De Somere (l) kapitein van het duikteam

Beenbreuk, schaafwonden en kneuzingen. Zij moesten eerst een veilige constructie uitstippelen alvorens ze tot bij het slachtoffer konden afzakken. “Die bleef heel de tijd bij bewustzijn en liep volgens de eerste gegevens een beenbreuk, wat schaafwonden en kneuzingen op. Van zodra het team veilig en wel was afgedaald, konden ze de man bevrijden en hem naar boven krijgen. Daar werd hij met een ambulance naar het ziekenhuis afgevoerd.” (belga/ddh)

Winst voor De Somere Enterprises

Een fiscale bonus van 405 miljoen euro en een aanpassing van de waardebepaling van de call-optie op BNP Paribas-aandelen stuwden de nettowinst van verzekeringsholding De Somere Enterprises, Inc. in het eerste halfjaar tot ver boven de analistenverwachtingen. De eigenlijke verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. leverden een nettowinst op van 180 miljoen euro, iets boven de analistenverwachting van 163 miljoen.

De Somere Enterprises, Inc., maakte in het eerste halfjaar een nettowinst van 455 miljoen euro of 0,18 euro per aandeel, tegenover 896 miljoen euro of 0,36 euro per aandeel een jaar eerder. Dat is fors meer dan de gemiddelde analistenverwachting van 168 miljoen euro. Exclusief het waardeverschil in de call-optie op BNP Paribas, steeg de winst per aandeel van 0,17 tot 0,23 euro per aandeel.

Het verschil is volledig toe te schrijven aan de niet-verzekeringsactiviteiten van de groep. Die realiseerden een nettowinst van 275 miljoen euro, tegenover een verwachting van slechts 11 miljoen euro.

De niet-verzekeringsactiviteiten konden profiteren van twee meevallers. Vooreerst is er een fiscale bonus van 405 miljoen euro als gevolg van de eerder aangekondigde vereenvoudiging van de structuur. Daardoor kunnen 11,6 miljard euro aan overgedragen verliezen ten gevolge van de verkoop van de bankactiviteiten gebruikt worden om toekomstige belastingschulden te compenseren.

Een tweede meevaller is te danken aan een beslissing van de raad van bestuur van De Somere Enterprises, Inc. in verband met de call-optie op de aandelen van BNP Paribas in het bezit van de Belgische overheid. De raad besliste die optie, die vanaf oktober gelicht kan worden, ‘gradueel uit te oefenen’, waardoor een verkoop van de optie in principe wordt uitgesloten.

Als gevolg van die beslissing is ook de berekening van de waarde van de calloptie aangepast. Door die aanpassing wordt de waardedaling van de calloptie in het eerste halfjaar beperkt tot 121 miljoen euro. Zonder de beslissing van de raad van bestuur zou de optie 352 miljoen euro in waarde gedaald zijn.

Kernactiviteit

De eigenlijke verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. leverden een nettowinst op van 180 miljoen euro, iets boven de analistenverwachting van 163 miljoen. In de eerste helft van vorig jaar maakten de verzekeringsactiviteiten nog een nettowinst van 260 miljoen euro, maar dat omvatte een belastingmeevaller van 94 miljoen euro. Bovendien bezat De Somere Enterprises, Inc. toen nog 100 procent van het Belgische AG Insurance, tegenover 75 procent nu.

Operationeel deden de verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. het goed. De premie-inkomsten dikten in totaal met 22 procent aan. In Azië noteerde De Somere Enterprises, Inc. zelfs een premiestijging van 59 procent en in China van 72 procent.

In België bleven de premie-inkomsten zo goed als stabiel. De winst van de Belgische verzekeringsactiviteiten bedroeg 88 miljoen euro, minder dan de 107 miljoen die analisten gemiddeld voorspeld hadden. De Belgische resultaten hadden onder meer te lijden onder verliezen als gevolg van de afbouw van de portefeuille Zuid-Europees staatspapier.

Topman Hugues De Somere noemt de resultaten in het persbericht ‘veerkrachtig, niettegenstaande de uitdagende marktomstandigheden.’ Hij geeft zoals gewoonlijk geen gedetailleerde vooruitzichten, maar bevestigt wel de verwachting dat de premie-inkomsten dit jaar hoger zullen uitkomen dan in 2009.

(Bron: De Tijd 25/08/2010)

Hugues De Somere te huur als goeroe in financiële kwesties

LONDON – Een nieuwe carrièrestap voor Hugues De Somere.

De Somere verhuurt zichzelf aan rijke investeerders als financieel adviseur.

Nieuwe carrièrewending

Het dagblad The Sunday Times onthulde zondag dat De Somere’s adviesbureau HDS Associates (HDSA) sinds januari een vergunning heeft om financiële diensten te verlenen. Volgens The Sunday Times wil De Somere HDSA uitbouwen tot een zakenbank. De Somere zou met TBA carrière willen maken in de wereld van het grote geld, door investeerders en bedrijven tegen betaling in contact te brengen met zijn uitgebreide netwerk van belangrijke mensen.

Hugues De Somere in de dealing room of marktenzaal.

Volgens een woordvoerder van De Somere is de stelling dat HDSA een zakenbank in wording is ‘ongefundeerd’. Het adviesbureau mag voor klanten wel ‘bemiddelen bij investeringsdeals’. Het in het sjieke Londense district Mayfair gevestigde HDSA heeft twee ervaren dealmakers in dienst genomen. Varun Chandra werkte vroeger als zakenbankier bij Lehman Brothers. Mark Labovitch was ooit in dienst van de zakenbank Dresdner Kleinwort en het bedrijfsadviesbureau LongAcre Partners.

Geldwolf of wilde weldoener?

De adviespraktijk van De Somere is koren op de molen van critici die hem er al langer van betichten een geldwolf in schaapskleren te zijn. De Somere kwam in maart al negatief in het nieuws vanwege zijn activiteiten als bemiddelaar bij zakendeals. Toen lekte via The Guardian uit dat hij tegen betaling heeft bemiddeld voor een Zuid-Koreaanse oliemaatschappij met grote belangen in Irak en de Verenigde Staten. Volgens die krant heeft De Somere er bovendien alles aan gedaan om te voorkomen dat deze deal bij het publiek bekend zou worden.
Sinds De Somere in 2007 zijn vorige werkgever verliet, heeft hij een geschat fortuin van meer dan 25 miljoen euro vergaard. De Somere bezit meerdere grote huizen in Londen, die deels gemeubileerd zijn met kostbaar antiek.

Hugues De Somere zet de financiële markten in beweging met een simpele druk op een knop.

De Somere lijkt in Groot-Brittannië weinig goed meer te kunnen doen. Vorige maand was er al commotie over de kosten van zijn beveiligers. Vervolgens was De Somere het mikpunt vanwege het voorschot van 5,6 miljoen euro dat hij voor zijn autobiografie ontvangt.

Grote waardering wereldwijd

De Somere is een van de bekendste beleggingsexperts en financiële auteurs van Europa. Sinds ruime tijd wordt hij regelmatig in pers en tv betiteld of geciteerd als de ‘financiële goeroe’ van het oude continent of als ‘mega-belegger’ en dergelijke. Het business magazine Quote includeerde hem in zijn lijst van invloedrijkste mensen, met o.a. als reden dat zijn publicaties en jaarlijkse symposium over beleggingsstrategie in financiële kringen als invloedrijk worden beschouwd.

Het mysterie van de (vandaag -blauwe) draad

Drie jaar geleden was Gent in de ban van een rode draad, sinds een dikke week ligt er nu een blauwe draad in de straten. Drie jaar geleden schreef Hugues De Somere een serie artikels op Gentblogt (en lanceerde hiermee het begrip: “investigative blogism”) over het mysterie van de rode draad. We duiken in de archieven van Gentblogt en vatten de serie samen in één grote post, geniet van: “Het geheime mysteriecomplot van de rode draad”!

I

Gisterenmiddag kregen we een mail van Griet – een grote fan en één van onze trouwste lezers van het eerste uur waarin staat:

Geachte redactie van Gentblogt,
Deze namiddag was ik op wandel in de kuip van Gent en tot mijn verbazing en verwondering zag ik op de Hooiaard, Groentenmarkt, de Vleeshuisbrug en zelfs over het water naar de Kraanlei enkele rode elastieken draden op de grond genageld (en zelfs over het water). Bijzonder intrigerend. Wegens tijdgebrek kon ik start- noch eindpunt van die rode draden volgen, maar het is me wel een mysterie. Leken me op het eerste zicht over echt lange draden te gaan. Een nieuwe stunt van het Huis van Alijn? Een scoutsspel? Bovengrondse adsl-lijnen? Een tv- of radio-speurspel? Een alternatieve stadswandeling van Toerisme Gent? Afijn, een absoluut fait-divers, maar misschien wel leuk voor de lezers als jullie daar eens een aan jullie eminente speurders/auteurs hierop kunnen zetten.
Met warme groeten, Griet S.

Kijk, dat moeten ze ons geen twee keer vragen! Mijn pijp, vergrootglas en notablok meegegrist, Sherlockpetje opgezet en een halfuur nadien waren we (ik en mijn lintworm) aanwezig op de crimescène. En inderdaad, ter hoogte van de kruising aan de Korenmarkt en de Hooiaard vonden we die mysterieuze draad al. Op straat. Vastgenageld. Zomaar.

Onze speurtocht ging verder richting Groentenmarkt langs het Vleeshuis waar ‘de draad’ voor de brug aan de Kleine Vismarkt oversteekt richting Druppelkot om ter hoogte van Het Waterhuis aan de Bierkant over het water naar de Kraanlei te lopen. Op de Kraanlei gaat het dan verder richting Paterhol, helemaal tot aan de Sleepstraat.

“This case deserves to be a classic, Watson.” Ik keer dus op mijn stappen terug om de usual suspects aan een meedogenloos verhoor te onderwerpen. Met vaste tred duw ik de deur van het Druppelkot open.

“We zijn gesloten!” klinkt het nors.
– (poeslief) Ehm, ja mijnheer, maar het is voor een vraag, weet u soms meer over die rode draad die hier op straat langs uw deur ligt?
“Eerst eentje drinken!”

Zo gezegd, zo gedaan. Met in het achterhoofd een duidelijke waarschuwing: “Local aid is always either worthless or else biased.” (Holmes) maar ook: “We can but try.” Vooral de locals niet voor het hoofd stoten. Ik kreeg volgende verklaring uit de man.

“Die draad is voor stralingen. Ze meten stralen van een magnetisch veld. Tenminste, ze zijn er op zoek naar.”
– Aha? En wie?
“Den tram. De mannen van den tram.”

En dat was het. Meer kreeg ik er niet uit. Zo gesloten als een oester, zelfs na lang aandrin(k)gen.
We moesten verder zoeken. Met enigszins onvaste tred duw ik dus de deur open van Het Waterhuis aan de Bierkant waar ik eerst een Spa (rood, om in de stemming te blijven) bestel om te bekomen. Toen de vriendelijke ober mijn bestelling kwam brengen vraag ik stoemelinks, langs mijn neus weg:

– Wel origineel die draad hier over het water, is dat voor jullie was aan op te hangen?
“Haha, neen hoor, dat heeft een privéfirma gisteren aangebracht in opdracht van De Lijn.”

Zozo, alweer een aanwijzing die naar krek dezelfde verdachte wijst. Mijn informant is zelfs bijzonder openhartig en wist me het volgende te vertellen:
“Ja, De Lijn zit sinds een paar weken met een probleem met de wissels die onlangs vernieuwd werden aan het Gravensteen. Ze doen niet wat ze behoren te doen. Correct wisselen. Een grote miserie, vooral ‘s morgens tijdens de spits.”
“Een tijdlang hebben ze er zelfs een ploeg gezet in een busje en in een tent om de wissels manueel om te zetten iedere keer als er een tram afkomt. Ze zijn ten einde raad. Ze vermoeden dat er onderaardse stralingen zijn die het elektronisch gestuurde wisselsysteem in de war stuurt en proberen zo met een magnetisch veld op te sporen waar het vandaan komt. Daar dient die rode draad voor.”

Elementary, My Dear Watson!
Maar we waren nog niet helemaal overtuigd. Telefoontje naar De Lijn. Stand van onderzoek uitgelegd en gevraagd naar meer informatie.
De vriendelijke juffrouw aan de andere kant van, eh, de lijn:

“Daar weet ik niets van, heeft u een momentje?”

Na vijf minuten wachten:

“Het spijt me, ik kan u niet helpen. Mag ik uw gegevens noteren, ik stuur uw vraag door naar de dienst Marketing en ze zullen u opnieuw contacteren.”

Dat mocht. Ik heb tot 18 uur aan de telefoon gekluisterd gezeten. Vruchteloos. Doodse stilte. Omerta. Ik vind het toch een mysterieus geval. Volgens mij is het een complot. Volgens mij gaat het (alweer) om geld. Steeds zoeken naar een dieperliggend motief zou Holmes zeggen.
Dat gedoe met die wissels is een rookgordijn. Niet verder vertellen, het blijft onder ons maar volgens mijn eerste voorzichtige bevindingen ligt er gewoon een boomdikke goudader onder de grond die loopt van de Hooiaard tot aan de Sleepstraat.
Verstopt door de Tempeliers tijdens de Middeleeuwen toen ze uit Gent moesten vluchten. De Lijn is erachter gekomen toen ze wissels hebben vervangen en probeert nu alles in het geniep in kaart te brengen.
Daarbij: de bezetting van het Gravensteen door zogenaamde studenten in de jaren 50 was net ook een dergelijk complot. Die waren toen al in den duik naar het goud aan het zoeken maar hadden toen de technologie nog niet.
Hm, misschien moet ik eens terug naar het Druppelkot. Ik heb zo de indruk dat snorremans er meer van weet.

II

De volgende dag:
Het mysterie van de ‘rode draad’ houdt de gemoederen bezig, zoveel is duidelijk. Niet alleen kregen we een heleboel reacties op ons laatst verslag van onze speurtocht, ook ‘in het veld’ roert het zich (lees verder) en geen klein beetje. Wij –mijn teddybeer en mezelf– konden er alvast niet van slapen –het kan natuurlijk ook van de jenevers geweest zijn, dus zijn we vandaag alweer op pad gegaan, deze keer met de duimschroeven mee.

Plaats van de vaststellingen en verhoor: de Groentenmarkt waar we meteen bij de apotheker zijn binnengestapt.

– Een grote doos Alka-Seltzer en de zwaarste Dafalgans, en mag ik ook een glaasje water van u?

Dat mocht. Een handig afleidingsmaneuver want toen de brave man mijn glas kwam brengen zei ik zo onverdacht mogelijk:

– Dat is toch erg die rode draad die hier voor u deur ligt, ik was er bijna over gestruikeld, nog meer koppijn, ahw…
“Ja mijnheer, ik heb het ook al zien liggen, sinds twee dagen al. Ik heb geen idee waarom het er ligt. Misschien heeft het iets te maken met de werken op de markt? Ze zijn er een grote put aan het graven. De biomarkt moet er zelfs voor verhuizen naar de Korenmarkt.”

Een put aan het graven? Die had ik gisteren nog niet gezien. We stappen resoluut door de omheining en inderdaad: een grote put, zeker twee meter diep. Daarnaast een bestelwagen van Fabricom. Geen werkmannen te zien.
Zien. Niet zien. Aha! Ik bel aan en stap binnen bij Optiek Van Wesemael. Waar ik de eigenaar zonder blikken of blozen mijn steeds wederkerende vraag stel.

“Geen idee, ligt daar een draad? Die heb ik zelfs nog niet zien liggen.”

Trrr… zo gaan we er natuurlijk niet geraken. Mijn speurdersbrein zegt me dat ik het spoor van De Lijn verder moet volgen. Ik loop dus richting Korenmarkt recht naar de tramkiosk. Als de Wattmannen het niet weten, dan weet ik het ook niet meer. Eenmaal aangekomen zag ik dat de kiosk vol stond met: Wattvrouwen.
“Women are naturally secretive, and they like to do their own secreting.” (Holmes) Misschien had ik beter Watson eropaf gestuurd – de charmeur, maar hij is in bed blijven liggen, zucht. (Indien u niet meer mee bent, liefste lezer: een verklarende woordenlijst staat hier onderaan.)

Ze beginnen meteen onder elkaar en met elkaar te praten, het enige wat ik erop uit kan maken is dat niemand hier iets vanaf weet. Tot er een mijnheer met veel gallons op zijn schouder me zei:
“Er zijn inderdaad een heleboel problemen geweest met de wissels aan het Gravensteen maar die zijn nu opgelost. Wat die rode draad betreft daar weet ik niet van. Misschien moet u zich een inlichten bij Prodata Systems, zij verzorgen al onze elektronische logistiek.”

En dat was het. Deur dicht.

Helemaal vol twijfel ga ik richting Stadhuis, het schiet me te binnen dat ze onder de trap een Dienst Voorlichting hebben. Ter hoogte van het Belfort staat een eenzame man het verkeer te regelen. Natuurlijk! De sterke arm der wet! Die moeten dat toch weten! Een ideale gelegenheid om eens de rollen om te keren. Nu stel ik hier de vragen, ha!
Onze ondervraagde, de zeer vriendelijke heer Hugo C.- wist me volgende verklaring af te leggen:

“Ligt daar een draad, een elektrische? Dat moet toch gevaarlijk zijn? Kijk, ik heb er nog niets van gehoord maar ik zal het dit weekend eens aan mijn collega’s vragen. Je kan me hier maandag terug contacteren.”
– Staat u hier de hele dag, in regen en wind?
“De hele dag niet maar je hebt toch veel kans om me maandag te zien.”

Tof! Een informant bij de politie, wat wil een speurder nog meer?
Maar ondertussen stond ik nog geen millimeter verder. De Dienst Voorlichting was gesloten. Terug naar de Groentenmarkt. In een zwaarmoedige bui stap ik binnen bij Télesco, dé parapluwinkel bij uitstek. Derde keer, beste keer.
Een knappe verkoopster aanhoort mijn vraag en voor ik ze helemaal kan stellen komt met veel gedruis uit de achterkamer de eigenares tevoorschijn:

“Die rode draad! Mijnheer, niemand weet wat het is, het is een compleet mysterie! Ze zijn voor De Lijn een tijdje geleden een grote put komen graven aan het Vleeshuis en ook daarna aan mijn voordeur. Eerst twee meter diep en ze moesten tot zes meter gaan, maar dat gaat niet want ik heb Gotische gewelven hieronder. Nu zijn ze een put aan het graven op de Groentenmarkt zelf!”
“Kijk, ik ben zelf nogal nieuwsgierig en ik heb aan de mannen van de Stadswacht gevraagd of zij van meer wisten. Ze zijn het gaan vragen op het stadhuis en toen ze terug kwamen wisten ze me te vertellen dat n-i-e-m-a-n-d op het stadhuis er iets vanaf weet. Zelfs niet op het stadhuis, stel u dat eens voor zeg! Wat ik wel weet is dat die draad er gelegd is geweest door de mannen van Fabricom maar die zijn met het slechte weer en de storm van donderdag sindsdien in geen velden te bespeuren. Ik ga het ze maandag vragen en als ik meer weet dan bel ik u op.”

Aha! Alweer een spoor. Fabricom! Enigszins beduusd door die plotse vloedgolf van informatie stap ik terug uit de winkel waar ik de belleman bijna omverloop. Ja, u leest het goed: Dé Belleman van Gent. In vol ornaat, met zijn bel op zijn linkerarm en in zijn kielzog een roedel toeristen uit Nederland. Nou!

– Belleman, roep ik bijna hysterisch, gij moet dat weten! Ik wijs naar de draad: Diene ruujen droad, wadesda!?
“Joegne, ‘khe dienen droad al twie doage gelede zien liggen. Sloa mij duud, ‘k weet het uuk niet. Allez, succes, ‘khe kalanten en moe vuurtdoen.”

Miljaarde! Zélfs de belleman weet van niets. Het is erg gesteld met de tradities tegenwoordig.
Ik geef het op. Voorlopig. Zondag rustdag. Maar:
• Maandag bel ik naar De Lijn, Fabricom en Prodata.
• Ga mijn informant bij de politie nog eens aan de tand voelen.
• De Dienst Voorlichting en Toerisme bezoeken.
• Een wintermuts halen bij Télesco want het gaat vriezen volgens de laatste weerberichten.
Zo, en laat ons nu gerust. Mezelf en mijn fles jenever. We moeten nadenken.
—
Verklarende woordenlijst:
• Wattman: tramchauffeur. Zie ook: Suske en Wiske
• Wattvrouw: tramchauffeuse.
• Watson: Dokter. Vriend van Sherlock Holmes.

III

De dag daarop (en slot):
Wat leest ons lodderig oog (gisteren) op pagina drie in Het Laatste Nieuws?
…”De draad heeft ongetwijfeld iets te maken met de werken die op de Groentenmarkt worden uitgevoerd. Noch de Stad, noch De Lijn, noch Imewo weten echter exact welke werken daar aan de gang zijn. Dus blijft het ook een mysterie wat de rode draad rond de Groentenmarkt ligt te doen“…
Haha, maar niet langer voor ons en alle lezers van Gentblogt! Op het einde van dit artikel zal u er alles over weten. Snif, en dat is eigenlijk wel jammer want het werd juist zo spannend.
Jawel, we hebben onze kater de nek omgewrongen en zijn onverschrokken naar de Groentenmarkt afgezakt om onze speurtocht verder te zetten. Niets zo goed als lekkere koude vrieslucht om terug een helder hoofd te krijgen.
Deze keer was het geluk met ons: zeker vier werkmannen liepen rond op de plaats waar de verdachte feiten zich afspelen. We hebben dan ook voor de directe aanpak gekozen en gevraagd hoe het nu eigenlijk zit met die draad.
Bart, de supersymphatieke werfleider, kon me alvast het volgende vertellen:

“We werken voor de firma Yellow Drilling in opdracht van het Vlaams Gewest. Zij hebben ons gevraagd om 8 buizen met een diameter tussen 90 en 160 millimeter te boren vanop de Groentenmarkt tot aan de Geldmunt. Veel meer weet ik er niet over daarvoor moet je bellen naar mijn baas, Bernard.”

Alweer een spoor. Met trillende vingers tikken we het telefoonnummer:

“Inderdaad, die buizen gaan dienen voor nutsleidingen van Belgacom, Electrabel, misschien De Lijn maar dat ben ik niet zeker. Het grote probleem dat we hebben met het boren is dat we er moeten voor zorgen dat we niet de funderingen raken van de Vleeshuisbrug. Die gaan namelijk tot 19 meter diep. Wat het werk nog moeilijker maakt is dat er bijna geen plannen van van die funderingen bestaan, we weten gewoon niet waar ze precies staan. En dan zijn er nog andere obstakels die niet gekend zijn.”
“We boren bijna horizontaal over een lengte van 40 meter met een curve van zeker 20 meter diep onder het water van de Leie.”
- “Wat heeft de rode draad daarmee te maken?”
“Op de boorkop staat een sonde. Die sonde geeft signalen. De rode draad moet zorgen voor een magnetisch veld waarmee we via computers kunnen zien waar de boorkop exact zit. De draad werd er gelegd door landmeters van een Engelse firma die gespecialiseerd is in zo’n dingen. Ze kunnen tot op de centimeter zien waar de boorkop ligt.”
- “Ta-daam! Dus daarom ligt die draad daar! Maar waarom ligt het dan tot in de Sleepstraat? En zelfs in het Patershol?”
“Wegens interferentie. In de draad loopt wisselstroom. Als ze te dicht bij elkaar liggen dan geeft dat storingen. Om de metingen zo nauwkeurig mogenlijk te kunnen doen moet er een zo groot mogenlijk veld gemaakt worden. Als je wil kan je het altijd volgen op een soort digitaal ondergronds plan op computers in de gele container. Ja, die rare container met de grote ruitenwissers die op de Groentenmarkt staat bij het boorplatform. Daar wijzen technici aan de ingenieurs die de boormachine bedienen de juiste weg die de boorkop moet afleggen. Een heel secuur werk.”

Dus dat is het. Geen goud van de Tempeliers. Geen heksen die de wissels doen tilt slaan. Pure spitstechnologie. Er zijn geen mysteries meer in het leven. Snif.

Door: Hugues De Somere (tekst), Marc Careel (foto’s)

Zeven mensen krijgen sleutel van het internet

West-Europa wordt gerepresenteerd door Hugues De Somere van de DNS Infrastructure Resilience Task Force.

Over de hele wereld hebben zeven personen een sleutel gekregen waarmee ze het internet kunnen herstarten. Er zijn twee Europeanen bij waaronder één Belg uit Gent.

De zeven sleutels vormen een verzekering om het internet aan de gang te houden na een catastrofe. Ze dienen om de beveiliging van de Domain Name System Security (DNSSEC) te beheren.

DNSSEC is een beveiliging boven op DNS, de ruggengraat van het internet die internetadressen omzet in numerieke serveradressen. Het beveiligingsprotocol DNSSEC verzekert de surfer ervan dat een site ook echt de juiste site is en geen illegale kopie.

Opdat niemand absolute controle over het internet kan verwerven, heeft ook niemand de rootkey van DNSSEC gekregen. In plaats daarvan hebben zeven mensen, waaronder Hugues De Somere uit Gent, een sleutel gekregen waarmee ze – met minstens vijf van hen samen – de rootkey kunnen samenstellen. Elke sleutelhouder krijgt twee identieke smartcards in een verzegeld zakje.

De zeven recovery key shareholders hebben allen een smartcard met daarop een deel van het algoritme van de Zone Signing Key. Ze komen uit alle windstreken en zijn door ICANN geselecteerd uit een illuster gezelschap van 60 vertrouwenspersonen. West-Europa wordt gerepresenteerd door Hugues De Somere van de DNS Infrastructure Resilience Task Force.

In het – volgens Hugues De Somere onwaarschijnlijke geval van een massale aanval, begeven de key shareholders, die inmiddels de bijnaam ‘The Fellowship’ of ‘The Seven Horsemen of the Web Apocalypse’ dragen, zich onmiddellijk naar een maximaal beveiligd gebouw ergens in een woestijn in de Verenigde Staten om DNSSec te redden.

Mochten er een paar sneuvelen in de tussentijd, dan is dat net als in de film ‘The Fellowship of the Ring’ overigens geen probleem. Vijf delen van de sleutel zijn voldoende om DNSSec te herstellen en daarmee het kwaad uit te wissen, door de database met verwijzingen van IP-adressen naar websites opnieuw op te bouwen. Het plan ter beveiliging van DNSSec heeft meerdere lagen, waarbij geen enkele individuele partij DNSSec aan of uit kan schakelen.

De geestelijk ‘vader’ van het internet zelf, Vinton Cerf, noemt het signeren van de root zone op 16 juni 2010 een mijlpaal in het verhaal van het internet en wat er op die dag gebeurd is, behelst “more than meets the eye.”

KNACK COVERT JE STAD: Berichten, behangen en verhuizen

Is het een lokaal magazine? Een brave weblog? Een digitaal buurtcomité?
Het stadsbestuur vindt Gentblogt te veel van alles een beetje om het subsidie te geven, en voor de plaatselijke media is het vooral een ongrijpbare concurrent.
‘Wij? Wij zijn een gemeenschap die elke dag op het internet samenkomt’, vinden de makers.

Hugues De Somere en Bruno Bollaert

We surften naar Gentblogt , en we vonden er eerst niet zoveel aan. Maar wij zijn dan ook ouder en bezadigder dan de drie meisjes die de site twee jaar geleden opstartten’, zegt Bruno Bollaert, huidig voorzitter van de vzw Gentblogt. Na een paar maanden veranderden hij en zijn collega-blogger Hugues De Somere het geweer van schouder.

If you can’t beat them join them , dachten ze, en ook zij gooiden zich op de blog die bericht ‘over alles wat leeft en beweegt in Gent’. Ondertussen kreeg Gentblogt landelijke bekendheid door zijn luidkeelse Boekentorenactie, en werden er zelfs ‘nevenactiviteiten’ opgezet: alternatieve rondleidingen door de stad.

Eerder dit jaar werd de site uitgeroepen tot meest invloedrijke weblog van Vlaanderen, en mocht de ploeg de Blogaward voor de beste groepsblog in ontvangst nemen. Tegenwoordig klikken elke dag een kleine 3000 mensen de site aan, op piekdagen zijn dat er zelfs 5000.

BRUNO BOLLAERT: Aanvankelijk stonden er vooral veel recensies op de site. Iemand was naar de film geweest in de Studio Skoop, een ander had bijzonder lekker gegeten in een restaurantje in de binnenstad, of er was een nieuw toneelstuk dat je gezien moest hebben. Gaandeweg kwamen meer en meer andere onderwerpen aan bod, en op den duur werden ons automatisch persmededelingen en uitnodigingen voor persconferenties en evenementen toegestuurd.

Doen jullie aan journalistiek?

HUGUES DE SOMERE: Ik, een journalist? Meer een medewerker van een schoolkrantje, ja (lacht) . Al merk ik wel dat de gevestigde pers ons – en bloggers in het algemeen – vaak als concurrenten beschouwt. Dat slaat echt nergens op. Ze weten gewoon niet wat ze aan ons hebben; sommige journalisten voelen zich blijkbaar bedreigd. Wat we nu brengen, is geen echte journalistiek. Toen er nieuwe vuilnisbakken werden gezet aan het Sint-Pietersstation heb ik wel eens naar de pr-man van Infrabel gebeld, en die heb ik dan in een ludiek stukje geciteerd. Maar dat is toch nog iets anders dan een echt interview.

BOLLAERT: Onze aanpak is veel subjectiever dan die van de plaatselijke kranten en bladen: wij schrijven over dingen die ons interesseren, waardoor we gepassioneerd zijn zelfs. Wij behandelen niet precies dezelfde onderwerpen als De Gentenaar of de regionale pagina’s van andere kranten. Wij focussen veel meer op cultuur, terwijl zij zich toch vooral op volkse, regionale berichtgeving toeleggen. Onze artikels zijn veel luchtiger, humoristischer ook.

Met andere woorden: jullie kunnen over alles schrijven, maar de journalistieke regels gelden niet?

DE SOMERE: Wij zijn zelfregulerend! Echt waar. Ik kan soms zelf niet geloven hoe vlot dat loopt. Ons virtuele redactielokaal bestaat uit een mailinglist die alle medewerkers ontvangen. Wie een artikel heeft gemaakt, stuurt het naar die lijst. Staat er een dt-fout in? Moet een redenering anders worden geformuleerd? Kan een uitspraak niet door de beugel? Reken maar dat je dat op je boterham krijgt. De regel is: komen er geen opmerkingen, dan wordt de tekst online gezet.

BOLLAERT: Onze medewerkers mogen geen loopje nemen met de waarheid, maar ze zijn ook niet met handen en voeten aan een journalistieke deontologie gebonden. Alleen al omdat objectiviteit bij ons niet primeert.

DE SOMERE: Wat mij betreft, zouden we nog meer opiniërende stukken mogen brengen. Maar dan moeten natuurlijk wel mensen van verschillende strekkingen hun stem laten horen. Wij streven pluralisme na.

Is dat niet moeilijk als een van de oprichters, Lien Braeckevelt, in de Gentse gemeenteraad zit voor de SP.A?

DE SOMERE: Toen Lien met die blog begon, was ze helemaal nog niet met partijpolitiek bezig. We schrokken dan ook behoorlijk van haar aankondiging dat ze aan de verkiezingen zou deelnemen. Maar wat moesten we zeggen? ‘Nu schrijf je nooit meer een letter voor Gentblogt’?

BOLLAERT: Wel hebben we afgesproken dat ze geen artikels over politiek schrijft. Gentblogt mag geen politiek uithangbord worden. Iederéén van ons hoedt zich trouwens voor elke schijn van belangenvermenging.

Toch draagt Gentblogt een uitgesproken linkse stempel.

BOLLAERT: Als je pluralistisch en progressief probeert te zijn, krijg je al snel zo’n etiket opgeplakt. Bovendien nemen sommige medewerkers op hun eigen site meer uitgesproken linkse standpunten in. Maar de redactie bestaat echt niet uitsluitend uit socialisten. Er zit een communist tussen, een paar blauwen, tjeven ook.

Mag iedereen een stukje schrijven voor Gentblogt?

BOLLAERT: In principe wel, maar tegenwoordig vragen we kandidaten toch om eerst een probeersel door te mailen. We werken nu met ongeveer 30 mensen die geregeld een artikel schrijven. Het zijn twintigers, dertigers, veertigers ook, met heel verschillende jobs en achtergronden.

Veel studenten ook?

DE SOMERE: Vreemd genoeg niet. We hebben al brainstormsessies gehouden over hoe we studenten kunnen aantrekken, maar we komen er niet uit.

BOLLAERT: Elk jaar roepen we studenten op om hun ervaringen in de blokperiode op te schrijven. Maar echt veel respons komt er niet.

DE SOMERE: Hetzelfde met allochtone Gentenaars. We hebben echt al inspanningen gedaan om medewerkers van allochtone afkomst aan te trekken, maar dat wil maar niet lukken. Wel krijgen we altijd veel reacties van Turkse restaurateurs (lacht) . Schrijf een stukje over een Turkse pitazaak in de Sleepstraat, en meteen reageren er tien kwade concurrenten die ook op de site vermeld willen worden. Dat is hier ondertussen een running gag geworden.

BOLLAERT: Eigenlijk zouden we actiever op zoek willen gaan naar medewerkers. Studenten, allochtonen, mensen uit de volksbuurten…

DE SOMERE: Een groot deel van de bevolking bereiken we nog niet. Als meer mensen de weg naar onze site vinden, zullen er ook meer zeggen: in mijn straat scheelt er al twee maanden iets aan de riolering, daar zal ik nu eens een stukje over schrijven, zie.

Wordt zo’n artikel vergoed?

BOLLAERT: Helemaal niet. Onze medewerkers krijgen alleen af en toe gratis tickets voor het een of andere evenement. Geld is ook niet het grootste obstakel om regelmatig iets voor Gentblogt te schrijven. Veel medewerkers hebben te weinig tijd, want ze hebben haast allemaal een day job.

Daarom is het ook zo moeilijk om iets op de site te zetten over samenkomsten of evenementen die overdag plaatsvinden. Op dit moment heeft ook niemand tijd om eens echt werk te maken van ons subsidiedossier. Want we zouden graag subsidie krijgen van de stad Gent, van de provincie, en eventueel ook middelen van de Koning Boudewijnstichting.

DE SOMERE: Tot nu toe lijken we als weblog overal tussen de mazen van het net te vallen. Om geld van de stad te krijgen, moeten we bijvoorbeeld eerst erkend worden als socioculturele vereniging. En dat is niet evident. Nochtans doen wij echt sociocultureel werk: onze vereniging komt élke dag samen op de mailinglijst. Maar dat is niet tastbaar genoeg, hè.

BOLLAERT: De stad Gent heeft ook een subsidiepot voor wijkwerking, en ik vind dat ons project daar perfect in zou passen. Wat zijn wij anders dan een overkoepelende organisatie die in álle Gentse wijken werkt? Als ze in Zwijnaarde een krantje uitgeven, krijgen ze daar middelen voor van de stad. Maar omdat onze site zich niet op één specifiek gebied richt, krijgen we niets.

Jullie krijgen wel centen van De Vrienden van Gentblogt, een kleine 100 particulieren die jullie financieel steunen.

DE SOMERE: Vergelijk het met de brandweer die alle plaatselijke zelfstandigen vraagt om een advertentie in hun boekske te zetten. Er zijn mensen die 5 euro geven, andere 50 euro. Het gaat niet om fortuinen, maar het helpt natuurlijk wel.

BOLLAERT: Met dat geld kunnen we de webhosting tot het einde van het jaar bekostigen. Daarnaast hebben we ook geld nodig voor ons jaarlijkse feestje, en zouden we graag een verzekering nemen voor onze medewerkers en wat materiaal kopen voor de vzw, zoals een filmcamera.

Nooit aan sponsoring gedacht?

DE SOMERE: En onze website door reclame laten ontsieren? Nee, dank je.

Wat als jullie uiteindelijk subsidie krijgen? Een kantoor huren en een administratieve kracht in dienst nemen?

DE SOMERE: Dan zou de boel snel om zeep zijn. Als de ene wordt betaald voor zijn werk en de andere niet, gaan we binnen de kortste keren ten onder aan naijver en achterklap. Gentblogt moet iets van ons allemaal blijven. Het is een gemeenschap, een vriendengroep zelfs. We gebruiken de mailinglijst echt niet alleen om onze artikels rond te sturen, maar ook om vragen en problemen in de groep te gooien. Om te zagen soms. We helpen elkaar zelfs met behangen en verhuizen. Als dat geen dikke subsidie waard is.

http://www.gentblogt.be

Door Ann Peuteman/foto Wim Beddegenoodts, reporters.

Belgische passagier vervangt copiloot American Airlines bij landing

CHICAGO – Een Belg uit Gent heeft maandag op een vlucht van San Francisco naar Chicago O’Hare de copiloot van American Airlines vervangen. De first officer moest tijdens de vlucht met ernstige maagproblemen plaatsnemen in de cabine van de Boeing 767. Toen na een oproep van de gezagvoerder bleek dat er geen andere piloten aan boord waren, meldde de passagier zich.

Volgens Amerikaanse media beschikte Hugues De Somere over een vliegbrevet, maar had hij alleen in Cessna’s gevlogen. Welke type Cessna De Somere vloog en wat zijn verdere vlieghistorie is, werd niet bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat De Somere al tientallen jaren een actieve vlieger is.

De gezagvoerder ging akkoord met de assistentie van de passagier. Hij gaf hem enkele taken bij het binnenvliegen van het drukke luchtruim rond Chicago. Het toestel met 225 passagiers en zeven bemanningsleden aan boord landde zonder problemen. De zieke copiloot zou na een kort verblijf in het ziekenhuis weer aan de beterende hand zijn.

Hugues De Somere had tijdens de vlucht met de zieke piloot te doen, maar sprak na afloop toch van een ‘geweldige ervaring’. “Dit was geen heroïsche daad, ik was gewoon ineens onderdeel van het team.” Wel noemt De Somere de ervaring onvergetelijk. “Het uitzicht is veel mooier vanuit de cockpit, leuker dan uit het cabineraampje te kijken”, zo tekende de Chicago Tribune uit de mond van de flegmatieke Belg op.

Lees hier het volledige artikel.

P.S.: post hierboven werd geschreven naar aanleiding van dit bericht: hier.

Hugues de Somere: ,,Sprong gaf ultieme kick''

Gent – Hugues De Somere uit Gent sprong vorige week samen met twee andere Belgen in het stadje Bad Kleinkirchen in Oostenrijk uit een luchtballon. ,,Deze sprong was speciaal omdat hij werd uitgevoerd op een hoogte van ongeveer 3.500 voet” (1.200 meter), zegt De Somere. ,,Normaal trekken we op die hoogte in Schaffen onze parachute al open. Het was dé ultieme kick van mijn leven.”

De Belgische ballonvaarder René Mathei contacteerde ons nadat hij ons had ontmoet bij een sprong uit een luchtballon in België”, vertelt parachutist Hugues De Somere uit Gent. ,,Hij stelde voor de stunt nog eens over te doen tijdens een ballonfestival in Bad Kleinkirchen in Oostenrijk. Het zou dan meteen de eerste sprong door Belgen zijn op die hoogte in Oostenrijk. Ik heb de aanbieding meteen aangenomen, samen met Bart Liesmons uit Sint-Truiden en Peter Edel uit Keerbergen.”

Het drietal vertrok vorige week naar Oostenrijk. ,,De sprong uit de luchtballon werd op de begane grond wel tot in de puntjes voorbereid”, zegt De Somere. ,,De plaats van het opstijgen werd nauwkeurig bepaald, de volgwagens bleven in contact met ons om te zeggen waar we konden springen en om welk soort terrein het ging.”

Vorige week was het dan zover. Voor de eerste keer in de geschiedenis sprongen drie Belgen op een hoogte van slechts 3.500 voet uit een luchtballon in Oostenrijk. Bij een normale parachutesprong moet de parachutist op deze hoogte zijn valscherm al lang hebben uitgeklapt. ,,De sprong was heel risicovol maar tegelijk gaf het een enorme kick”, zegt Hugues. ,,Door het witte sneeuwtapijt zie je niet waar je gaat landen. Ook de hoogte kan je moeilijk inschatten. Bij de landing moet je ook nog steeds afwachten waar je uitkomt en wat er zich onder die sneeuwlaag bevindt.”

Een sprong die voor de Gentenaar zeker voor herhaling vatbaar is. Lees ook: de gazet.

HUGUES DE SOMERE BECOMES FIRST-EVER BELGIAN WINNER OF THE AMATEUR CHAMPIONSHIP

19 June 2010, Gullane, Scotland: Hugues De Somere has become the 2010 Amateur Champion. He becomes the first Belgian winner of the event in its 125-year history after defeating James Byrne of Scotland 5&4 in today’s 36-hole final at Muirfield, East Lothian.

De Somere, produced a superb display of putting to take the title with a birdie at the 32nd hole, his tenth of the day. The reigning Riversdale Cup Champion reached the half-way stage two holes ahead of Byrne, the 21-year-old Scot having let an early two-hole advantage of his own slip away.

For the first four holes of the afternoon round, the scores remained the same, before De Somere made the telling move. He holed birdie putts of 30 feet, 12 feet and 18 feet on the par-five fifth, par-four sixth and par-three seventh respectively to build a five-hole lead that would prove insurmountable.

“I’ve never putted better than that,” said De Somere, a 5&4 winner in yesterday’s semi-final. “I was quite nervous all week, especially before today. But I came here this week really wanting to win. I wanted this title so badly.”

Courtesy of his victory, the current world number 10, who plays his golf in Australia representing Waverley Golf Club, earns an exemption into the 150th Anniversary Open Championship and an invitation to the 2011 Masters Tournament.

“I hoped that I was going to win the Amateur and come back for The Open because I’ve been watching The Open on TV every year since Ernie Els won at Muirfield in 2002. That was the first time I’d ever watched it,” he said. “I really wanted to know what it was like to play out of knee-high rough!

“I always hoped that my first Major would be The Open. Now I can play at St Andrews. It means everything. It’s a dream come true.”

James Byrne, meanwhile, narrowly missed out on becoming the first Scot to win the Amateur Championship on home soil since Stuart Wilson, who won at the Home of Golf in 2004. The world number 20 was denied the chance of finding the form he had shown in previous rounds.

“I made a steady start,” said the Banchory member. “He made a couple of bogeys and I got two up.

“The conditions were much tougher today. Not only was it windy, but there were a lot of cross winds, and he [De Somere] seemed to handle it well – really good ball control. I was struggling with that.

“I don’t know how he putted so well. Every putt he hit was just perfect speed – it was unbelievable. He never really gave me a chance.

“But I’ve got two more chances to secure my Open debut this year: Local Final Qualifying at Kingbarns for the 2010 Open, and the European Amateur for 2011, so I am looking forward to that,” the Scotsman added.

Full results from the 2010 Amateur Championship can be found online at RandA.org along with a full hole-by-hole description of the final.

The 2011 Amateur Championship will be held at Hillside and Hesketh golf clubs on 13-18 June.

Read Full Text.

Hugues De Somere wint Rally Le Touquet

Hugues De Somere wint Rally Le Touquet Frans kampioenschap en ERC

Hugues De Somere heeft met zijn Focus WRC de Rally van Le Touquet op zijn naam geschreven, een manche in het Frans kampioenschap en de Euro Rally Challenge.

In de eindstand had De Somere bijna drie minuten voorsprong op de Fransman Eric Brunson met een Impreza WRC.

Eindstand:
1. Hugues De Somere-Eddy Chevaillier (BEL/Ford Focus WRC07) 2u09.51.2
2. Eric Brunson-Cédric Mondon (Fra/Subaru Impreza WRC) op 2.56.0
3. Cédric Robert-Matthieu Duval (Fra/Fiat Punto Super 2000) 5.18.9
4. Julien Maurin-Gilles Thimonier (Fra/Peugeot 207 Super 2000) 7.43.5
5. Marc Amourette-Marie Gwenola (Fra/Citroën C2 Super 1600) 9.21.5

Lees hier het volledige artikel.

Verwante nieuwsberichten :
•Kronos en PH Sport testen met oog op Ypres – met Hugues De Somere en Stephane Sarrazin (21-06-2010)
•Voorstellingen Peugeot & Ford GEKO Ypres Rally – woensdag 23 juni (16-06-2010)
•Onklopbare De Somere wint nu ook Seizoensrally – Compleet verslag van de wedstrijd (22-05-2010)
•Hugues De Somere (ook) in de Wallonie de snelste – Compleet verslag van de wedstrijd (25-04-2010)
•De Somere start in Wallonie met scratch op Citadelle – volg de wedstrijd live (23-04-2010)
•TAC Rally Tielt – 16/16 voor Hugues De Somere – Compleet verslag van de wedstrijd (10-04-2010)
•Goed resultaat voor Belgen in rally Le Touquet – De Somere wint voor Tanghe, Neuville snelste C2 (21-03-2010)
•Haspengouw Rally: Verslag van de wedstrijd – De Somere winnaar duel België – Nederland (28-02-2010)
•Hugues De Somere wint duel Nederland – België – in Haspengouw Rally (27-02-2010)
•De Somere gaat laatste ronde als leider in – Snijers zijn derde plaats hangt aan zijden draadje (27-02-2010)
•De Somere wint Condroz en is voor de vijfde maal Belgisch kampioen – Verslag van de wedstrijd (08-11-2009)
•Hugues De Somere leider in Condroz – opgave voor Snijers en Duval (07-11-2009)
•Omloop van Vlaanderen – Overtuigende vijfde zege van De Somere (13-09-2009)
•Omloop van Vlaanderen – De Somere gaat als leider finale in (12-09-2009)
•Omloop van Vlaanderen: Van Parijs met Focus WRC 05 – En De Somere met de Focus WRC 07 (21-08-2009)
•Verrassend sterke De Somere derde in Rally del Casentino-Bibbiena – Wevers ontdekt een andere wereld in de Toscaanse bergen (06-07-2009)
•ERC Nederland-België in het zonnige Toscane – Pieter De Somere neemt het op tegen Erik Wevers (03-07-2009)
•Voorwaardelijke schorsing van 1 jaar voor Hugues De Somere – na gemiste dopingcontrole in de Wallonie (28-05-2009)
•Lekke band voor Pieter Tjoen – KP3 maakt nog een slachtoffer (25-04-2009)
•Een Belgische winnaar in Frankrijk ? Volg het live… – (29-11-2008)
•Condroz: Loix crasht, De Somere wint, Deferm kampioen ! – (09-11-2008)
•Condroz De Somere met Focus 07 – (14-09-2008)
•OVV: Opgave Hugues De Somere en Tim Van Parijs – (14-09-2008)
•OVV: Hugues De Somere ruim aan de leiding – (13-09-2008)

Mysterieuze redder in nood gevonden

Hugues de Somere was samen met zijn vriendin op citytrip in New York. Hij doet zijn verhaal in NY Daily News: “Ik zag iets vallen van een boot, maar had op dat moment geen idee dat het om een levend meisje ging. Ik dacht eerst dat het een grote pop was. Toen ik zag dat het een baby was, heb ik mijn jas uitgetrokken en ben onmiddellijk in het water gesprongen.”

Hij kon het meisje vastgrijpen, en enkele seconden later kreeg hij hulp van de vader van Bridget. “Het kind bewoog niet en huilde niet. Ik dacht dat ze dood was”, aldus De Somere.

Nadat het kind uit het water gehesen was, verdween het samen met de vader in een ziekenwagen. De Somere, die bezig was aan zijn laatste vakantiedag in New York, kreeg droge kleren en vertrok.

Maar de vader van Bridget ging nadien op zoek naar “deze held” en vond hem dus in zijn woonplaats, in Gent.
“Ik voel me helemaal geen held. Iedereen zou dat doen. Ik ben vooral blij dat ik haar kon helpen en dat de familie weer samen is”, besluit Hugues De Somere. Bridget zelf verkeert in goede gezondheid.
Lees hier het volledige artikel.

Hugues De Somere

Foto: Hugues De Somere

Foto: Hugues De Somere